Ostatnio: nigdy

Darmowe galerie dla serwisów aukcyjnych

Dyskusja na czacie skłoniła mnie do zrobienia tegoż znaleziska. Niestety większość źródeł będzie internetowa, bo nie mam czasu pójść do biblioteki poszperać w bibliach psychologii.

Pan Howard Gardner wymymyślił sobie, że jest 8 typów inteligencji.

Mamy następujące typy inteligencji:

Inteligencja językowa – umiejętność czytania, pisania i porozumiewania się za pomocą słów, doskonale rozwinięta u pisarzy, poetów i mówców.

Inteligencja logiczna lub matematyczna – umiejętność rozumowania oraz liczenia. Najlepiej jest rozwinięta u ekonomistów, naukowców, inżynierów, prawników i księgowych.

Inteligencja wizualno-przestrzenna – umiejętność malowania, rysowania, robienia artystycznych fotografii, rzeźbienia lub wyobrażania sobie trójwymiarowych kształtów; doskonale rozwinięta u nawigatorów i artystów.

Inteligencja muzyczna – umiejętność układania piosenek, śpiewania, gry na instrumencie, pisania wierszy, a także stosowania rymu i rytmu. Szczególnie rozwinięta u kompozytorów, dyrygentów, muzyków.

Inteligencja interpersonalna (społeczna) – umiejętność nawiązywania kontaktów; rozwinięta u sprzedawców, nauczycieli i przywódców.

Inteligencja intrapersonalna (refleksyjna) – umiejętność skupienia uwagi na swoich uczuciach, umiejętność wyciągania wniosków z przeżytych doświadczeń i umiejętność planowania. Ten rodzaj zdolności wiąże się u niektórych ludzi z wielką intuicją.

Inteligencja ruchowa – zdolności manualne oraz umiejętności sportowe; dobrze wykształcone u gimnastyków, tancerzy, rzemieślników i sportowców, a także chirurgów.

Inteligencja przyrodnicza – umiejętność rozumienia praw natury i postępowania zgodnie z nimi; dobrze rozwinięta u biologów, rolników i osób działających na rzecz ochrony przyrody.

Szerzej opisane jest to tutaj: Gardner z testem znajduje się tam także test, który jednak wymaga od was karteczki i długopisu.

Jeżeli nie chce Wam się zapisywać, to tutaj możecie poklikać:

test 1

test 2- szybszy, ale trzeba troszkę przymrużyć oko nad wynikiem

Inną kwestią jest styl uczenia się. Ludzi możemy podzielić na:

-wzrokowców

-słuchowców

-czuciowców/dotykowców

-kinestetyków

Dla każdego z wyżej wymienionych typów efektywniejszy będzie inny styl uczenia się.

Wzrokowiec: uczysz się patrząc lub oglądając materiał graficzny. Materiał, który masz przyswoić, musi być „przetłumaczony” z formy linearnej, drukowanej na obrazową. Potrzebne ci są ilustracje. Łatwo uczysz się z książek. Słuchając potrzebujesz kontaktu wzrokowego z mówcą, podobnie jak wtedy, gdy sam mówisz i

jesteś słuchany. Opisujesz elementy takie jak kolor, kształt, wielkość oraz wygląd rzeczy. Czyli najlepiej, gdy:

− informacje wzrokowe podane są w formie języka: liter, słów i liczb, przedstawione

jasno i systematycznie,

− wykorzystuj materiał drukowany: książki, gazety, podręczniki, instrukcje, przeźrocza z napisami, tablice, wykresy, plakaty,

− możesz pracować zarówno przy muzyce jak i w ciszy, ponieważ nie skupiasz uwagi na bodźcach słuchowych,

− musisz mieć wokół siebie porządek,

− masz plan i pracujesz według niego,

− żeby wiedzieć jak coś zrobić, musisz o tym najpierw przeczytać,

− musisz mieć kontakt wzrokowy z nauczycielem,

− korzystaj z pomocy w formie graficznej: ilustracje i schematy, diagramy i wykresy umożliwiające spojrzenie na całość zagadnienia od razu,

− otaczaj się środowiskiem kolorowym, atrakcyjnym wizualnie, inspirującym,

− zadbaj o wygodne miejsce do siedzenia,

− przy czytaniu dobrze jest, gdy wyobrazisz sobie treść w formie barwnego filmu w głowie,

− ważne informacje zaznaczaj kolorem.

Słuchowiec: uczysz się słuchając, słysząc samego siebie w rozmowie oraz dyskutując z innymi. Jesteś szczególnie wrażliwy na muzykę i słowo mówione. Aby materiał zapamiętać, powinieneś go usłyszeć, toteż preferujesz formę wykładu połączonego z możliwością dyskusji. Samo czytanie książki nie będzie dla ciebie

wystarczającym sposobem na uczenie się. Rzadko nawiązujesz kontakt wzrokowy ze swoim rozmówcą. Zatem:

− możesz słuchać innych i dyskutować o swoich własnych koncepcjach,

− nie posiadasz rozproszonej uwagi,

− nie słuchaj żadnej muzyki w tle podczas nauki i czytania – musi być absolutna cisza (chociaż bardzo lubisz muzykę),

− dbaj o uporządkowane otoczenie z segregatorami i harmonogramami,

− pomaga ci odczytywanie na głos tekstu do nauczenia się albo jego głośne powtarzanie lub odsłuchiwanie nagrania z płyty,

− możesz uczyć się z drugą osobą omawiając zagadnienia,

− musisz dobrze słyszeć nauczyciela,

− potrzebujesz podsumowania lekcji w formie krótkich zdań z najważniejszymi treściami,

− powinieneś wyobrażać sobie to, co słyszysz jako film z efektami dźwiękowymi,

− potrzebujesz opowiedzieć komuś to, czego się już nauczyłeś

− proś o przepytanie cię przez rodzica lub kolegę.

Kinestetyk: uczysz się poruszając mięśniami w przestrzeni. Angażujesz się aktywnie w proces uczenia się poprzez symulację, odgrywanie ról, eksperymenty, badania i ruch, uczestnicząc w czynnościach życia codziennego. Powinieneś być fizycznie włączony w akcję zdobywania wiedzy. Utrzymujesz nikły kontakt wzrokowy z mówcą. Jednak, gdy coś ciekawego dzieje się w pobliżu, twój wzrok wędruje w tym właśnie kierunku. W swoim otoczeniu potrzebujesz miejsca, by się poruszać. Wykorzystaj wiedzę, że:

− najlepiej uczysz się w ruchu - chodząc po pokoju czy pedałując na rowerzetreningowym,

− lubisz pisać na dużych tablicach lub planszach w pozycji stojącej,

− potrafisz uczyć się w ciszy i przy muzyce,

− gestykulacja i odgrywanie czytanych treści pomaga ci lepiej zapamiętać, lepiej uczysz się grając w gry edukacyjne i ruchowe,

− gdy się uczysz otoczenie musi pozostać nieruchome, bo ruchy innych osób mocno cię rozpraszają,

− przed rozpoczęciem nauki powinieneś przejrzeć cały rozdział, oglądając ilustracje i wykresy.

Dotykowiec: uczysz się, doznając wrażeń na powierzchni skóry. Używasz rąk, palców, łącząc to, czego się uczysz ze zmysłem dotyku. Jesteś wrażliwy na doznania fizyczne. Zwracasz uwagę na komunikację pozawerbalną, taką jak wyraz twarzy, język ciała, tembr głosu. Nie potrafisz „odciąć się” od negatywizmu i uczuć innych, by skoncentrować się na pracy. Wykorzystaj to, że:

− samo pisanie pomaga ci zapamiętać i uporządkować materiał,

− lepiej myślisz i słuchasz, gdy bazgrzesz, rysujesz lub trzymasz coś w dłoni, np.długopis,

− dobrze, gdy za oknem masz widok na drzewa, rośliny,

− lubisz uczyć się, siedząc w wygodnym fotelu czy leżąc na kanapie,

− muzyka, którą lubisz pomaga ci w koncentracji,

− uczysz się wykonując szkice, rysunki,

− potrzebujesz przyjaznej atmosfery w miejscu, gdzie masz się uczyć, negatywne emocje obniżają twoją zdolność koncentracji,

− podczas czytania powinieneś robić notatki kolorowymi pisakami lub ważne pojęcia zapisywać artystyczną, ozdobną czcionką,

− mapy umysłowe z wieloma ilustracjami ułatwiają ci zapamiętanie materiału.

No i oczywiście teścik do zrobienia. Przygotujcie kartkę i długopis

Inne style uczenia wymyślił pan David Kolbe:

1) działacz (aktywista)

2) refleksyjny obserwator

3) teoretyk

4) pragmatyk

Działacze uczą się najlepiej poprzez ciągłą ekspozycję na nowe doświadczenie. Są entuzjastycznie nastawieni wobec nowego. Mają tendencję, aby najpierw działać, a później dopiero rozważać konsekwencje swych działań. Czerpią satysfakcję z nowych wyzwań, ale wcześnie nudzi ich wdrażanie i stabilizowanie. Najgorzej uczą się podczas działań wymagających od nich pasywnej roli.

Refleksyjni obserwatorzy uczą się najlepiej w trakcie działań dających im możliwość rozważania doświadczania i

przyswojenia informacji zanim wydadzą swój sąd. Mają skłonność do bycia ostrożnymi i uważnymi, chcą rozważyć wszystkie możliwe aspekty i implikacje nim podejmą decyzję. Spędzają dużo czasu na słuchaniu i obserwowaniu. Najgorzej uczą się podejmując aktywność wymagającą szybkiego działania i małej ilości czasu na planowanie.

Teoretycy uczą się najlepiej wtedy, gdy mogą integrować obserwacje w logicznie uzasadnione teorie. Przyswajając nowe informacje tworzą z nich uporządkowany, racjonalny schemat. Są dobrymi analitykami i z łatwością stosują teorie i modele, by wyjaśniać zagadnienia, problemy sobie lub innym. Najgorzej uczą się w sytuacjach, których nie mogą zgłębić.

Pragmatycy uczą się najlepiej w działaniach mających jasną praktyczną wartość i działaniach pozwalających na

sprawdzenie pomysłów i sposobów. Mają skłonność do bycia niecierpliwymi w trakcie otwartych dyskusji, które nie prowadzą do ostatecznych konkluzji. Najgorzej uczą się w sytuacjach, gdy uczenie nie służy bezpośrednio jakiemuś celowi.

Jakim typem Ty jesteś- rtf do pobrania

Wykop

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Copyright – 1999-2017 INTERIA.PL , wszystkie prawa zastrzeżone.