Komunikacja międzyludzka jest podstawą rozwoju. Dotyczy to zarówno jednostek jak i grup społecznych. Jak większość (jeśli nie wszystkie) zjawiska może występować w różnych formach. Najbardziej powszechną zdaje się być rozmowa. Jest ona niestety najeżona zwrotami o funkcji fatycznej i ekspresywna . Ciekawszą wydaje mi się dyskusja gdzie z kolei dominuje funkcja informatywna i w razie sporu impresywna . Właśnie! Spór wydaje się większości ludzi czymś negatywnym. Nie podzielam tego stanowiska. A to dlatego, że zakładam iż jeżeli dwie osoby wypowiadają sprzeczne tezy to znaczy że co najmniej jedna z nich się myli. Tu należy zastrzec: wypowiedz nie pełna jest błędna. Na przykładzie: jeżeli rozwiązujemy równanie nie oznaczone i podajemy wynik x=4 to, mimo że x=4 spełnia to równanie, odpowiedz jest błędna. Dla nie przekonanych inny przypadek: mamy jabłko z jednej strony zielone z drugiej czerwone.

Jeżeli ktoś powie, że to jabłko jest czerwone to się myli, tak samo gdy powie że jest zielone. Mimo, że taka odpowiedz jest zgodna z jego obserwacją. Nikt chyba nie chce pozostawać w błędzie. W związku z tym na zwrócenie uwagi adekwatną reakcją jest wdzięczność a następnie dyskusja zakończona, ze swej natury, konsensusem. W przeciwnym wypadku Schopenhauer w dziele pt: „Dialektyka erystyczna czyli sztuka prowadzenia sporów.” miałby racje pisząc:

„(...)Skąd się to bierze? — Stąd, iż człowiek jest zły z natury. Gdyby było inaczej, gdybyśmy byli z gruntu uczciwi, wówczas w każdej dyskusji zabiegalibyśmy tylko o osiągnięcie prawdy, bez względu na jej zgodność z naszym wcześniejszym poglądem, czy też poglądem przeciwnika; nie miałyby one znaczenia lub byłyby całkowicie drugoplanowe.(...)”

Zaznaczyć tu należy, że de gustibus (et coloribus?) non est disputandum. A to z tej przyczyn, że zdania dotyczące estetyki są zawsze prawdziwe: „Podoba mi się ten obraz.” - tego nie da się przecież podważyć.

Na koniec zachęcam czytelników do uwag słowami J. Kaczmarskiego z utworu „ Ballada czarno biała”:

„Cieszy mnie krytyka tak szczera

Bowiem dowodzi, że docieram

Do tego o co chcą się spierać

Ludzie myślący, a więc żywi.”