Ostatnio: nigdy

Darmowe galerie dla serwisów aukcyjnych

Temat : Czarodziejskie zwierciadło (przesądy związane z lustrami)

779489



Aż do siedemnastego wieku, kiedy zwierciadła stopniowo zaczęto zastępować kryształowymi kulami, zwierciadła były także rutynowo wykorzystywane do przepowiadania przyszłości. Pierwsze przypadki wróżenia z lustra ( czyli katoptromancji ) odnotowano w starożytnym Rzymie, gdzie niewielkie metalowe lusterka używane były do przewidywania długości życia osób chorych i starszych.

Według jednego z przekazów greckiego podróżnika Pauzaniasza z drugiego wieku rzymscy wróżbici zanurzali lusterka w wodzie, po czym wyciągali je i ustawiali naprzeciw twarzy chorego. Jeżeli odbicie pacjenta było normalne, znaczyło to, że z pewnością wyzdrowieje. Jeżeli natomiast było zniekształcone,wróżyło to rychłą śmierć.

Katoptromancja osiągnęła szczyty popularności około roku 1200, wkrótce po tym, jak weneccy wytwórcy szkła udoskonalili metodę wytwarzania dużych, płaskich szklanych zwierciadeł. Europejscy katoptromanci nachylali lustra ku słońcu lub innemu źródłowi światła, by następnie „odczytać przyszłość” w tajemniczych wzorach światła i ciemności, których odbicia widzieli.

Według piętnastowiecznego niemieckiego uczonego Johannesa Harlieba, niektórzy średniowieczni wróżbici twierdzili nawet, ze umieją wykonać czarodziejskie zwierciadła, które pokazują to, czego najbardziej pragnie.

Pod koniec trzynastego stulecia lustra tak bardzo kojarzyły się z katoptromancją i innymi magicznymi praktykami, ze jednym z pierwszych pytań zadawanych podczas średniowiecznych procesów o czary było: "Czy przeprowadzałeś doświadczenia z zwierciadłami? " W tym samym czasie wielki chrześcijański filozof Tomasz z Akwinu uważał, że lustra są źródłem oświecenia, i dowodził, że badanie własnego odbicia może rozwinąć w człowieku samoświadomość i pomóc mu lepiej pojąc swoje miejsce w świecie. (Tomasz z Akwinu miał znaczący wpływ na powstanie słowa "spekulować", czyli "zastanawiać się, wypatrywać, śledzić".) W łacinie oznacza ono "zerkać w speculum", czyli w lustro)

Wiele europejskich podań i dzieł literackich również ukazuje zwierciadła jako środki umożliwiające zdobycie wiedzy, przedstawiając je jako okna na istotne prawdy,odległe lądy i niewyobrażalne cuda. W średniowiecznej opowieści o Parsifalu strażnik Świętego Graala widzi zbliżających się wrogów w "nieprzyjacielskim zwierciadle", podobnym do zwierciadła Szalonookiego Moody'ego.

Praca na lekcji:


Temat: Kryształowa Kula.


703118



Prawidłowe parametry kryształowej kuli:

• prawdziwa kula powinna być wykonana z kryształu górskiego, kwarcu, berylu lub lanego kryształu;

• może być również wykonana przez wróżbitę z laboratoryjnej, szklanej kolby okrągłodennej (ważne, żeby nie była wykonana ze szkła hartowanego czy ognioodpornego);

• wymiary kuli powinny być nie mniejsze niż 2 i pół cala (6.35 cm), zaś nie większe niż 4 cale (10.16 cm);

• ze względu na rytualne znaczenie kuli, powinna ona być wykonana z porządnego surowca, jednak można także sporządzić jej odpowiednik ze szkła, który z pewnością będzie się lepiej nadawał (chociażby ze względu na więź, która tworzy się między nami, a tworzonym magicznym przedmiotem);

• podstawka powinna być wykonana z bukszpanu, kości słoniowej lub drewna: jesionu, hebanu, mahoniu, palisandru, sapelli, wiązu;

Jak dbać o kryształową kulę?

Kiedy kulę kupujemy, przed pierwszym użyciem powinniśmy ją oczyścić. Dobrze jest ją zakopać na kilka dni w ziemi lub pozostawić na jakiś czas w ciemnym miejscu w wodzie z solą. Następnie kryształ należy dobrze umyć pod bieżącą wodą, najlepiej pochodzącą z naturalnego źródła (odpowiednia do tego celu jest również woda deszczowa). Po opłukaniu kuli, polerujemy ją aksamitną bądź zamszową ściereczką. Można również wystawić kulę najpierw na działanie światła słonecznego, a potem - Księżyca w pełni. Przed pierwszym użyciem, (ale także później co jakiś czas) należy kulę okadzić ziołami i naładować swoją energią, stworzyć między nią a sobą więź - najlepiej trzymając ją w dłoniach w pełnym skupieniu. Należy pamiętać o tym, aby kryształową kulę zawsze utrzymywać w czystości i przechowywać w miejscu niedostępnym dla światła.


Zanim rozpoczniesz wróżenie z kryształowej kuli:

Aby prawidłowo przepowiedzieć przyszłość, musi zostać spełnionych kilka warunków. Podczas rytuału wróżenia z kryształowej kuli – wróżbita potrzebuje spokoju i ciszy, aby mógł się skupić na więzi, łączącej go z kryształową kulą. W większości przypadków niezwykle ważna jest prostota pomieszczenia, która nie będzie rozpraszała uwagi wróżbity oraz przytłumione oświetlenie. Odpowiedni nastrój jest niezwykle ważny, to on pomóc w właściwym odczytaniu przyszłości. Nim pojawią się jakiekolwiek wizje, kulę zasnuwa mgła, która, powoli ustępując, ukazuje oczom wróżbity wizje dotyczące przyszłości. Zazwyczaj są to kolorowe, bezkształtne obłoki. Jeśli w kuli ujrzymy coś innego niż obłoki, to zazwyczaj są to obrazy symboliczne, np. fajka, kobieta, motyl, dziecko… Wtedy należy skorzystać z demaskowania przyszłości.

W Hogwarcie profesor Trelawney uczy studentów trzeciego roku właściwego sposobu zaglądania w mglistą sferę, zapewniając ich, że cierpliwość i zrelaksowanie zostaną wynagrodzone poznaniem nadchodzących zdarzeń.Harry, Ron i Hermiona odnoszą się do tego w najlepszym razie sceptycznie, lecz ci, którzy wierzą w proroczą moc kuli z kryształu, z pewnością nie są odosobnieni.


Historia Kryształowej kuli:

Chociaż kryształowych kul nie używano aż do wieków średnich, krystalomancja,czyli sztuka wpatrywania się w naturalny lub szlifowany kryształ,by zobaczyć przyszłość, jest częścią o wiele starszej tradycji.Wywodzi się od wróżenia poprzez wpatrywanie się w czysta lub lustrzaną powierzchnię, dopóki nie zaczną pojawiać się obrazy albo na niej samej,albo też w umyśle patrzącego. Wydaje się, że ta metoda wróżenia pod różnymi postaciami występuje we wszystkich kulturach.Wstarożytnej Mezopotamii wróżbiarze wlewali do mis z wodą oliwę i interpretowali pojawiające się na powierzchni kształty. Biblijny prorok Józef miał srebrny puchar, którego używał zarówno do picia, jak i do wróżenia. Starożytni Egipcjanie, Arabowie i Persowie wpatrywali się w misy atramentu,Grecy zaś, w nadziei, że otrzymają oświecającą wizję,woleli przyglądać się lśniącym lusterkom i polerowanemu mosiądzowi. Pierwszymi krystalomantami z prawdziwego zdarzenia byli Rzymianie,którzy wpatrywali się w polerowane, choć niekoniecznie jeszcze okrągłe, kryształy kwarcu i berylu.


Nawet jednak wówczas ktoś tak sceptycznie nastawiony jak Hermiona byłby mało skutecznym wróżbita, ponieważ kluczem do sukcesu były szczerość,pozytywne nastawienie i wiara. Doskonały wróżbita powinien być czysty tak duchowo, jak i fizycznie, a do każdego seansu musiał przygotować się kilkudniową modlitwą i postem. Wróżenie odbywało się zwykle w specjalnym pomieszczeniu, w którym panowała atmosfera uroczystej powagi.


Przygotowania i dbałość o szczegóły miały pomóc wróżbicie osiągnąć podczas seansu stan podobny do transu, dzięki któremu tym łatwiej w jego umyśle pojawiały się obrazy. Starożytni uważali, że wszystko, co wróżbici widzą, pochodzi od nich samych, nie z kryształu. Mimo to wróżbiarskie wizje traktowane były jako prawdziwe przepowiednie, a nie zwyczajne sny na jawie.


Według niektórych tradycji najlepszymi wróżbitami były dzieci, ponieważ ich dusze były nieskalane, a umysły bardziej otwarte na wyobraźnię niż umysły dorosłych. Taką teorię przyjęła renesansowa Europa,w której można było zatrudnić dziecko do przewidywania przyszłości przez znane ze starożytności rytualne wpatrywanie się w kryształ, połączone z modłami, okadzaniem i wypowiadaniem magicznych słów. W tym samym czasie zarówno dzieci,jak i dorośli zaczęli używać kryształowych kul w bardziej praktycznych celach, jak na przykład ustalenie tożsamości kryminalistów czy odnajdowanie skradzionych bądź zagubionych rzeczy. Na przykład relacja z 1671 roku mówi o kupcu,który–bez przerwy okradany – postanowił przechadzać się o północy po okolicznych uliczkach w towarzystwie chłopca i dziewczynki,którym nakazał wpatrywać się w kryształ dopóty,dopóki nie ujrzą w nim podobizny złodzieja. Nigdy się nie dowiemy, czy udało mu się złapać właściwą osobę.


Obecnie kryształowe kule często kojarzą się z komercyjna działalnością samozwańczych mediów i wędrownymi wróżbitami,którzy, jak profesor Marvel z „Czarnoksiężnika z krainy Oz”,głoszą, że „wszystko widzą i wszystko wiedzą” ( W latach dwudziestych i trzydziestych dwudziestego wieku wodewilowy magik Claude Alexander Conlin wykorzystywał kryształową kulę jako symbol swych zdolności, by„wszystko wiedzieć, wszystko widzieć i wszystko powiedzieć”). Chociaż sztuka wróżenia z kryształowej kuli nie cieszy się już tak powszechnym szacunkiem jak w dawnych czasach, wciąż odgrywa istotną rolę w wielu kulturach. Na szczególną uwagę zasługuje fakt,iż obecnego Dalajlamę wykrył zespół mnichów, którzy jego tożsamość odkryli w zwierciadle jeziora Lhotso w Tybecie.

Wszystkie odpowiedzi przesyłącie na emaila morganaturandot@smiclumos.pl

Pytania do tekstu:

1. Opisz prawidłowe wymiary kryształowej kuli.

2. Jakie są procedury dbania o kryształową kulę?

3. Jakie warunki muszą być spełnione, aby prawidłowo powróżyć z kryształowej kuli

4. Kto może wróżyć z kryształowej kuli (Pytanie na myślenie!- nie z tekstu źródłowego)

5. Co to jest krystalomancja?

6. Co się stało w 1671 roku?

7. Według niektórych tradycji dorośli byli najlepszymi wróżbitami. Ustosunkuj się do tego stwierdzenia. (Czy jest ono prawdziwe - odpowiedź uzasadnij)

8. W formie klimatycznej (na minimum 10 zdań) Powróż z kryształowej kuli.

9. Jakie cechy powinien posiadać doskonały wróżbita.

*10. [dodatkowe] Wymyśl na minimum 10-15 zdań historię powstania krystalomancji.


Zadanie domowe obowiązkowe:

Na podstawie 3 części Harrego Pottera wypisz, co kto widział w kryształowej kuli.

Gdzie wysłać: morganaturandot@smiclumos.pl

Termin: 23.11.2013

Wykop

Korzystanie z serwisu oznacza akceptację Regulaminu. Copyright – 1999-2017 INTERIA.PL , wszystkie prawa zastrzeżone.