Ze specjalna dedykacja dla Doroty , którą kocham

Ten wiersz jest o niej:*

Każdy ma swojego anioła,

nawet na ziemi,

pozwól tylko nim być dla Ciebie!

Otrzeć Twoje gorzkie łzy,

pocieszyć w każdym smutku,

pomóc, nawet kiedy już nie wierzysz,

że ktoś do Ciebie wyciągnie rękę.

Pozwól komuś zapłakać,

kiedy, wie że może Cię starcić,

czasami tak niewiele brakuje,

by przestać wierzyć.

Ale prawdziwa przyjaźń,

nie zna garnic,

nawet przez chwilę nie zapomina!

Jeśli spotkasz przyjaciela,

nie pozwól mu odejść,

dopóki w przyjaźń wierzysz.

Lecz to nie takie proste,

wiele ścieżek wydeptanych,

którymi samotnie trzeba przejść,

może gdzieś tam bratnią duszę spotkać,

ale najpierw wiele rozczarowań zaznać,

samotności w tłumie ludzi.

Gdzie żadne serce nie jest dla Ciebie...

roześmiane twarze, lecz nie w Twoją stronę.

Może na końcu tej drogi ktoś czekać będzie,

i wtedy nazwiesz go przyjacielem